𝗕𝗮𝘄𝗮𝗵𝗮𝗻 𝗞𝗲𝗻𝗮 ‘𝗦𝗺𝗮𝗰𝗸𝗱𝗼𝘄𝗻’, 𝗔𝘁𝗮𝘀𝗮𝗻 𝗗𝗶𝗯𝗲𝗹𝗮𝗶: 𝗞𝗲𝘁𝘂𝗸 𝗠𝗮𝗻𝗮 𝗬𝗮𝗻𝗴 𝗟𝗲𝗺𝗮𝗵, 𝗧𝘂𝘁𝘂𝗽 𝗠𝗮𝗻𝗮 𝗬𝗮𝗻𝗴 𝗕𝗲𝗿𝗸𝘂𝗮𝘀𝗮

Isu ketaksamaan dalam pengendalian aduan dalaman—di mana tindakan tegas dan pantas dikenakan terhadap staf bawahan, manakala aduan melibatkan pengurusan atasan secara mendadak menjadi “senyap”—merupakan cerminan kepimpinan yang lemah dan budaya organisasi yang toksik. Keadaan ini berlaku berpunca daripada konflik kepentingan, ketakutan jawatankuasa penyiasat terhadap tindakan balas, serta ketiadaan akauntabiliti yang telus di peringkat atasan. Apabila dwistandard ini dibiarkan, ia merosakkan kepercayaan warga kerja, menurunkan moral organisasi, dan membuka risiko kebocoran maklumat ke platform luar atau tindakan undang-undang.

Bagi mengatasi kemelut ini, organisasi perlu mewujudkan saluran aduan bebas (keselamatan & kerahsiaan terjamin) seperti melantik pihak ketiga atau juruaudit luar untuk mengendalikan kes-kes yang melibatkan pengurusan atasan. Polisi perlindungan pemberi maklumat (𝘸𝘩𝘪𝘴𝘵𝘭𝘦𝘣𝘭𝘰𝘸𝘦𝘳 𝘱𝘳𝘰𝘵𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯) mesti dikuatkuasakan secara tegas tanpa kompromi. Selain itu, sebuah jawatankuasa Tatatertib dan Etika Bebas yang dianggotai oleh ahli lembaga pengarah berkecuali atau panel luar perlu ditubuhkan bagi memastikan proses siasatan dijalankan secara objektif, saksama, dan berasaskan bukti semata-mata.

Terhadap aduan yang jelas memperlihatkan unsur bias atau penyelesaian yang sengaja dilengah-lengahkan, tindakan audit semula (𝘪𝘯𝘥𝘦𝘱𝘦𝘯𝘥𝘦𝘯𝘵 𝘳𝘦𝘷𝘪𝘦𝘸) mesti dijalankan secara rasmi. Mangsa atau pengadu berhak mengemukakan rayuan kepada peringkat Lembaga Pengarah, Kesatuan Pekerja, atau badan penguat kuasa luar seperti Jabatan Tenaga Kerja (JTK) sekiranya mekanisma dalaman gagal memberikan keadilan. Pada masa yang sama, pegawai atau jawatankuasa yang didapati sengaja melindungi salah guna kuasa atasan perlu dikenakan tindakan disiplin kerana mencemarkan integriti dan tadbir urus organisasi.

#KetaksamaanIntegriti #PengurusanKebal #AduanBias